Жэставая мова
Практыкаванне. Даведайцеся пра новыя выразы
Практыкаванне. Паглядзеўшы на відарыс, зрабіце здагадку наконт таго, у якіх сфера паказанае ўжыванне жэставае мовы.
Практыкаванне. Прачытайце тэкст адказаўшы на пытанні пасля кожнага абзаца.
Жэставая мова: што гэта такое?
Жэставая мова — гэта мова, якой карыстаюцца глухія людзі. Яны не могуць чуць гукі, таму размаўляюць з дапамогай рук, мімікі, позірку і рухаў цела. Жэсты замяняюць словы. Напрыклад, каб сказаць “вітаю”, чалавек пакажа жэст рукой.
👉 Чаму глухія людзі размаўляюць жэстамі і што яны выкарыстоўваюць замест слоў?
Кожны жэст мае сэнс. Некаторыя жэсты падобныя да рухаў у звычайным жыцці. Іншыя — трэба вывучыць. Жэсты могуць быць рознымі ў розных краінах. У Францыі — адна жэставая мова, у ЗША — другая, у Англіі — трэцяя.
Гэта як з гукавымі мовамі: беларускую, англійскую, нямецкую — трэба вучыць асобна. Жэставая мова — не тое ж самае, што паказ рукамі. Гэта сапраўдная мова са сваімі правіламі. У ёй ёсць сінтаксіс, граматыка, лексіка. Жэсты, позірк, міміка — усё важнае.
👉 Чаму жэставая мова лічыцца паўнавартаснай і што ў ёй ёсць, акрамя жэстаў?
Першыя згадкі пра жэставую мову былі яшчэ ў Старажытным Егіпце. У некаторых манастырах манахі маўчалі і карысталіся жэстамі. У Асманскай імперыі султаны размаўлялі на мігі, бо ў палацы мусілі маўчаць. У ХІХ стагоддзі з’явіліся першыя школы для глухіх, дзе дысыпліны выкладалі на жэставай мове. У Францыі гэтую школу адкрыў абат Шарль Мішэль дэ л’Эпэ. Цяпер шмат глухіх людзей ведаюць дзве мовы: жэставую і нацыянальную. Яны могуць размаўляць і жэстамі, а таксама пісаць і чытаць. У многіх краінах праводзяцца фестывалі, кіно і спектаклі на мове жэстаў. Жэставая мова — гэта сродак, што дапамагае людзям. Яна вучыць бачыць не толькі словы, але і пачуцці. Гэта не толькі пра глухіх. Жэставая мова — гэта частка чалавечай культуры. І яна можа быць прыгожай і выразнай, як і любая іншая мова.
👉 Якую ролю жэставая мова адыгрывае ў сучасным жыцці людзей?
📘 Практыкаванне. Устаўце дзеясловы ў дужках у слушнай форме цяперашняга часу.
А1-А2:
- Я (вучыцца) ___ мове жэстаў ад верасня.
- Мая сястра (разумець) ___ жэсты лепш за мяне.
- Мы часта (размаўляем) ___ з сябрамі на мігі.
- Дзеці (глядзець) ___ паказ на жэставай мове.
- Ты (дапамагаць) ___ глухому чалавеку размаўляць з іншымі?
- Яны (размаўляць) ___ на жэставай мове ў школе.
- Ён (паказваць) ___ простыя словы рукамі.
- Яна (выказвае) ___ думкі праз рухі і ківомігі.
- Мы (ведаць) ___, што ў кожнай краіне — свая мова жэстаў.
- Ці (разумець) ___ Вы значэнне гэтага жэста?
- У Францыі студэнты (выкарыстоўваць) ___ адмысловую жэставую мову.
- Ты (вучыцца) ___ жэстам разам з сябрамі?
- Я (адказваць) ___ на пытанні на мігі.
- Мы (размаўляць) ___ з настаўніцай без слоў.
- Ты (любіць) ___ вывучаць іншыя спосабы камунікацыі?
- Я (ведаць) ___ некалькі жэстаў, але хачу даведацца болей.
- Заняткі (наладжвацца) ___ у цішыні, але вельмі цікава.
- Вы (разумець) ___ граматыку гэтае мовы?
- Яна (вучыцца) ___ злічваць эмоцыі па міміцы.
- Дзеці (адказваць) ___ рухамі рук, а не вербальна.
- Мы (разумець) ___, што мова — гэта не толькі гукі.
- Сурдаперакладчык (перакладаць) ___ паведамленне для глухіх падчас сустрэчы.
- Ты (паказваць) ___ добры прыклад для іншых.
- Яны (карыстацца) ___ дактыльным алфавітам амаль штодня.
В1-В2:
- Жэставая мова (развівацца) ___ разам з патрэбамі грамадства.
- Усе, хто (працаваць) ___ у цэнтры глухіх, добра (ведаць) мову жэстаў.
- Я (ужываць) ___ жэставую мову падчас заняткаў з дзецьмі з інклюзіўных класаў.
- Ці ты (усведамляць) ___, як важна ведаць іншую форму камунікацыі?
- Глухія людзі часта (адчуваць) ___ сябе больш упэўнена, калі іх разумеюць.
- Гэта школа (спалучаць) ___ традыцыйныя метады з навучаннем на жэставай мове.
- Ён (імкнуцца) ___ размаўляць не толькі з дапамогай жэстаў, але і праз ківомігі.
- Я (сустракаць) ___ людзей, якія вывучаюць жэсты толькі з цікаўнасці.
- Ці (удзельнічаць) ___ Вы ў фестывалі культуры глухіх?
- Яна (тлумачыць) ___ складаныя паняткі вельмі хуткі рухамі.
- Мы (натхняцца) ___ тым, як супольнасць глухіх падтрымлівае адзін аднаго.
- Многія (меркаваць) ___, што глухія могуць камунікаваць і толькі праз міміку, але гэта зусім няпраўда.
- Ты (здаваць) ___ экзамен па жэставай мове ў гэтым семестры?
- Студэнты (абмяркоўваць) ___ ролю жэстаў у перадаванні эмоцый.
- Я (даследаваць) ___, як жэставая мова ўплывае на мысленне.
- Вы (падтрымліваць) ___ сувязь з мясцовай супольнасцю глухіх?
- Вы (імкнуцца) ___ уключаць жэставую мову ў публічныя падзеі.
- У гэтай краіне (існаваць) ___ некалькі дыялектаў жэставай мовы.
- Мы (ствараць) ___ навучальныя матэрыялы для розных узроўняў.
- Яна (навучаць) ___ дзяцей, якія ніколі не размаўлялі раней.
- Моўны бар’ер (змяншацца) ___ дзякуючы інтэнсіўнаму навучанню.
- Ты (прыкладаць) ___ шмат намаганняў, каб авалодаць новай знакавай сістэмаю.
- Я (падкрэсліваць) ___ значэнне невербальнай камунікацыі ў сваіх артыкулах.
- Яны (вітаць) ___ усіх гасцей на мове жэстаў.
📘 Практыкаванне. Устаўце слушную форму займенніка па-беларуску.
| её → яе
(н)ей → ёй (н)им → ім (на) нём → (на) ім им → ім (н)их → іх |
мне → мне
меня → мяне тебе → табе тебя → цябе себе → сабе себя → сябе |
- Настаўніца жэставай мовы паказала вучням, як трэба з (ней) вітацца і дзякаваць (ей).
- Мы навучылі (их) некалькім жэстам і запрасілі (их) на наступныя заняткі.
- Яна часта распавядае пра (себя), калі тлумачыць (мне) складаныя тэмы.
- Ты можаш паказаць (ему) гэты жэст, бо ён (тебя) дакладна зразумее.
- Размаўляючы пра новы курс, падзяліліся з (ней) нашымі ўражаннямі.
- Яны падзякавалі (тебе) і пажадалі поспеху.
- Ці бачылі Вы, як ён тлумачыць (ей) новыя словы?
- Заняткі вельмі (им) спадабаліся, і я заўважыў, як яны глядзелі на (её).
- Я хачу параіць (тебе) гэты курс і даслаць (тебе) спасылку на (него) на пошту.
- Яна перадала паведамленне (им), каб яны даслалі (его) (ей).
- Гэтыя жэсты (меня) здзівілі, але цяпер яны мне падабаюцца.
- Я бачыў (её) ў зале, яна памахала (мне) рукою і ўсміхнулася.
- Настаўнік растлумачыў (ему) заданне і паказаў (ей) прыклады.
- Ён часта паказвае жэсты (себе) праз люстэрка.
- Мы прапанавалі (им) далучыцца да нашай супольнасці.
- Ці заўважыў ты, як яны слухаюць (её) і рэагуюць на словы?
- Ён папрасіў (тебя) растлумачыць гэта (ему) яшчэ раз.
- Мы павінныя слухаць (их), падтрымліваць (их) і вучыцца разам з (ими).
- Я хацеў (ей) усё растлумачыць, але яна (меня) не жадала слухаць.
- Ты можаш давяраць (мне), я вытлумачу (тебе) гэта пакрокава.
- Яна назірала за (им), але думала пра (себя) і пра (тебя).
- Яны спыталі (меня), ці можна распавесці пра гэта (тебе).
- Мы хочам прапанаваць гэтую ідэю (тебе) і абмеркаваць (её) з (ним).
- Ён паказаў (ей) некалькі жэстаў і папрасіў (её) паўтарыць (их).
- Ты думаеш пра (себя), але трэба памятаць і пра (их), бо (им) патрэбна падтрымка.